Corona

We hebben al een tijdje niets meer van ons laten horen op deze weblog. De reden moge duidelijk zijn: Corona, we zijn sinds 10 maart j.l. als koor niet meer bij elkaar geweest. Alle koren in Nederland, en dus ook het Grouster Koar moest toen per direct alle repetities en concerten annuleren.

Achter de schermen zoekt het Bestuur van ons koor naar mogelijkheden om per september en nieuwe start te maken, maar dat is nog niet zo simpel. De 1,5 meter maatschappij maakt dat we in onze vaste repetitie ruimte maximaal 20 – 25 koorleden kunnen herbergen, wellicht kunnen we dan in kleinere groepen gaan repeteren, maar de vraag blijft of dit veilig genoeg is.

Een andere en veilige mogelijkheid is om via ZOOM te gaan repeteren. Dit zou bijvoorbeeld kunnen in groepen van 30 koorleden onder leiding van onze dirigent Hans Algra. Dit blijkt bij andere koren goed te werken, dus overwegen we serieus om met dit systeem aan de slag te gaan.

Samengevat komt het er op neer dat er nog veel onzeker is, maar dat ons Bestuur in augustus tot een besluit zal komen hoe nu verder.

Gevolgen Corona-epidemie

Helaas hebben wij moeten besluiten alle activiteiten van ons koor op te schorten. Dit betekent: geen repetities meer tot begin september, uitstel van onze voorgenomen reis naar Engeland waar de première van ons concert “Frede” zou plaatsvinden en uitstel van onze geplande concerten op 17 mei in Grou.  De reis en de concerten zullen nu in 2021 plaatsvinden. Nadere informatie hierover volgt later.

Kink in de kabel

Het Corona-Virus ook kink in de kabel voor de eerstkomende repetities van ons koor zoals ook voor ons concertreisje naar Engeland. Als alles meezit wordt dit verschoven naar eind oktober. Aan ons dus de taak om de moed er in te houden en ons met dezelfde volharding te blijven inzetten voor de “FREDE”

FUNDAMENT GELEGD

Wij hadden het genoegen vandaag te repeteren met Carl Visser (Begeleiding) en de Sopraan Agnes van Laar. Baukje Wytsma en Sipke Hoekstra waren eveneens van de partij.

Er werd intensief gestudeerd maar aan een zeker gewenningsproces was natuurlijk niet te ontkomen. VREDE is nu eenmaal niet iets wat je  zomaar in de schoot geworpen krijgt. Wij zijn vol goede moed!

We gaan beginnen!!!!!

De scholen zijn weer begonnen en ook voor het “Mingd koar” zit het “zomerreces” er bijna op.
Op dinsdag 3 september zal onze eerste repetitie plaats vinden.
We gaan oefenen voor “Famylje en Freonen” op 12 november.
Daarnaast is er nieuw repertoire voor ons concert medio april in Engeland en een maand later in Grou.
In 2020 is het 75 jaar geleden dat Nederland werd bevrijd.
Baukje Wytsma schreef hiervoor speciaal voor het “Mingd koar” een indrukwekkend gedicht en Sipke Hoekstra heeft de tekst op muziek gezet.
Zing je graag en heb je belangstelling, kom dan langs op de open repetitieavond van 10 september aanstaande.

Wiegala

* Ik heb twee dochters… De oudste – als kind vol in beweging – Nieuwsgierig ‘naar buiten gericht’ Als kind wilde ze altijd graag voorgelezen worden als ik haar naar bed bracht. De jongste – als kind vol in beweging- maar ook knutselend en rondscharrelend met knuffels en meer ‘omgevingsgericht’. Hield van zingen, van muziek. Als kind wilde ze het liefst dat ik liedjes zong als ik haar naar bed bracht.

* Ik heb twee kleindochters… De oudste – vol in beweging – leergierig, ‘naar buiten gericht’. Gèk op turnen, turnt op hoog niveau. Als ik oppas wil ze graag dat ik haar voorlees. De jongste – vol in beweging – is ook leergierig. Zingt eindeloos terwijl ze rondscharrelt met haar knuffels, is ‘omgevingsgericht’…Als ik oppas wil ze graag dat ik liedjes zing als ik haar naar bed breng…

Herhaalt het leven zich? Nee, er is iets gebeurd…

Het lied ‘Wiegala’ vind ik zó prachtig. Ik beslis om het eens te zingen als ik de jongste kleindochter naar bed breng. De muziek en tekst neem ik mee als het weer zo ver is. Beide kleindochters na het eten naar boven. Het vaste ritueel… Beiden wassen, tanden poetsen, in de pyjama. De oudste van 6 nestelt zich in haar bed en pakt haar lievelingsboek. ‘Oma, strakjes hier uit voorlezen, já?’ ‘Goed, lieverd, zal ik doen’..

Eerst de jongste van 4. Zij stapt op haar bed, verzamelt al haar knuffels om zich heen en gaat er eens lekker voor liggen. Haar dekbed om zich heen drukkend, want oma gaat zingen. Ze weet al welke ze wil horen. Ze heeft zo haar eigen top 3 en die doe ik natúúrlijk! Als ik klaar ben zeg ik dat ik een nieuw liedje heb. Een liedje van een ander land, van een mevrouw van lang geleden… ‘Nog ouder dan jij dan, oma? Is ze dan al dood?’ Als ik dat bevestig zegt ze, wat nadenkend: ‘Dan kunnen haar kinderen haar liedjes niet meer horen’. ‘Nee’, zeg ik. ‘Dat is zo’. Er volgt een klein simpel van haar standpunt bekeken gesprekje over leven en dood. Dan mag ik zingen, natuurlijk wel eerst verteld hebbend waar het liedje over gaat..

Als het uit is blijft het stil. Dan vraagt ze met zachte stem: ‘Nog een keertje oma?’ Ik zing het nog een keer. Weer blijft het stil. En wèèr haar stemmetje: ‘Nog één keertje?’ En ik zing het nóg een keertje. Ze ligt heel rustig, heel stil. Dan klinkt er opeens uit de slaapkamer van de andere kleindochter: ‘Oma, zing je dat liedje ook voor mij?’ Dat beloof ik.

Ik knuffel de jongste en wens haar goede nacht en loop de andere slaapkamer in waar het leesboek aan de kant ligt… en zing ook daar ‘Wiegala’, ook 3 keer. Voorlezen hoeft niet meer.. Er volgt een nadenkend gesprek over het lied. Oudste kleindochter van 6 voelt dat het een bijzonder lied is.‘Alsof het een troostlied is, oma’ (…) Ik zwijg. Het raakt me dat ze het zo voelt… Ik hoop dat de kinderen voor wie Ilse Weber het zong, het ook als troostend hebben mogen ervaren. Vast wel. Als een lied zóveel tijd kan overbruggen en kinderen van nu kan beroeren, dan is het geen gewoon lied, maar een ‘bruggenbouwer’, een ‘verbinder’.

‘Wiegala’ is een vast onderdeel geworden van het naar bed breng ritueel als ik oppas… Ook bij de oudste. Het voorlezen doen papa of mama wel. Als oma komt, komt het lied ‘Wiegala’ ook..

Tot nu toe elke keer…

Ina Bezuijen